Het klopt toch: ervaring leert

 
Ik had een dikke bos krullend haar - net Diana Rossi, je weet wel, met dat haar zo in een bossie.
— Cynthia

‘Wat de beste dag van het jaar had moeten zijn, mijn verjaardag, werd de slechtste dag van mijn leven. Op 4 juni 2012 kreeg ik te horen dat ik borstkanker had. Er volgden een borstamputatie, chemotherapie en bestraling. Binnen drie weken na de eerste chemo begon mijn haar uit te vallen. Eerst werd het heel dor, daarna steeds dunner. Daarvoor had ik het al korter laten knippen. Het begon op mijn hoofd te prikken, de haarzakjes deden pijn. Mijn haar ging los zitten en ik trok hele bossen zo van mijn hoofd. Wat verdrietig werd ik daarvan! Heel gek, want op zich weet je dat het tijdelijk is, dat het weer aangroeit. Maar het voelde zo “naakt” en ondanks dat ik me nog zo goed voelde, leek ik nu heel ziek en zielig: een ziek iemand, iemand met kanker. Ik had altijd een dikke bos krullend haar - net Diana Rossi, je weet wel, met dat haar zo in een bossie - hoewel het door de overgang al wat dunner aan het worden was. Maar ik kreeg altijd opmerkingen en complimenten over mijn haar.

Op 23 januari 2013, de verjaardag van mijn dochter, was ik klaar met mijn behandelingen. Reikhalzend keek ik uit naar het moment dat m’n haar weer zou gaan groeien. Ik hoorde dat het na ongeveer een maand weer begint te groeien, zo’n 1,5 centimeter per jaar, en dat je na de chemo een hele mooie bos met haar terugkrijgt. De meeste mensen krijgen dan krullen. Die had ik al, dus zou ik nu steil haar terugkrijgen? Enfin, het werd dus haar met een slag. Maar dik en vol werd het niet meer. Het haar op m’n voorhoofd en achterop mijn kruin bleef dun. Wat een teleurstelling. M’n wenkbrauwen groeiden niet meer aan, mijn wimpers godzijdank wel. Hoe kon dat nu? Ik kreeg hormoontherapie (tamoxifen) en als bijwerking stond er: “enig haarverlies” en juist ik, met zoveel haar, had last van deze bijwerking.

Op 4 juni 2014, weer op mijn verjaardag, kreeg ik te horen dat ik uitzaaiingen in mijn botten had. Ik kreeg botversterkers en stapte over van de tamoxifen naar de aromataseremmer anastrazol en daarna naar exemestane met evirolimus. Helaas, op 30 april 2015 werden plekjes op mijn lever gevonden. Opnieuw moest ik aan de chemo. Net voor de tweede kuur verloor ik weer mijn haar. Dit keer geen prikkende haarzakjes. Het haar werd eerst heel dof en voelde dun aan, vervolgens werd het grijs aan de wortel en liet toen los. Ik liet mijn zus het met een tondeuse millimeteren. Het hoefde er niet helemaal af, omdat veel haar gewoon bleef zitten. Ik voelde me veel minder verdrietig. Nog steeds jammer dat het haar eraf ging, maar het was al kort en nu was het gewoon iets korter, dus dat was niet zo dramatisch.

Ik bond er een doekje om. Hier ging ik mee naar buiten en boodschappen doen. Werkelijk geen mens die me nakeek. Nu zou ik ook op vakantie gaan naar Frankrijk. Hoe zou ik dat nu doen met een pruik? Veel te warm met zo’n ding op en als ik van de glijbaan af zou gaan zou ik dat ding nog verliezen. Ik koos ervoor om een scarf te dragen. Dat ging prima! Ook hier viel me op dat ik geen bekijks had, dus ik werd steeds zekerder van m’n zaak. M’n haar groeide ook lekker weer aan. Aan het einde van de vakantie had ik zelfs m’n doekje af en kon m’n bolletje wat bruinen.

Ook na de vakantie bleef de pruik in de kast. Ik voelde me dit keer toch lekkerder met een mooie doek en m’n korte koppie. Dit keer was ik niet helemaal kaal geworden en ik had het haarverlies al een keer meegemaakt. Het klopt toch: ervaring leert.’

Cynthia, 49

Tips:

  • Houd rekening met productie- en levertijd als je een pruik wilt bestellen.

  • Er zijn synthetische pruiken en pruiken van echt haar. Synthetische pruiken kunnen gaan vilten. Echt haar kun je wassen, föhnen, krullen.

  • Koop een hoofdband, hoofddoek of mutsje, want een kaal hoofd is koud. Niet alleen buiten, maar ook ’s avonds als je gaat slapen en de rest van je lijf onder de deken ligt. Ook in huis is het lekker een mutsje te hebben, dan hoef je niet de hele dag een pruik te dragen.

  • Je kunt wenkbrauwen en een ooglijntje laten verven zodat je altijd een uitdrukking op je gezicht hebt. Permanente make-up is onhandig als je wenkbrauwen weer terug komen.


 
 

Lees meer over het thema: haarverlies


Volgende
Volgende

Ik schrok niet